137
şampiyonlar liginde ilk 24’e kaldık ve rakibimiz juventus. renktaşlarım katılır mısınız bilmem ama benim bu maçla ilgili hissiyatım kazanmak ve kaybetmekten çok bir parça gurur bir parça da burukluk hissi var içimde.
gurur duygusuna gelirsek şöyle ki biz 12-13 yıl sonra yine cl de juventus ile eşleşiyoruz ve maçın favorisi yok. rahatlıkla birbirine denk iki takımın maçı. hatta osimhen farkı ile ufakta olsa favoriyiz bile diyebiliriz. 12-13 yıl önce takımımıza yine inanıyorduk ancak favori juventus’du. ancak bu maçta kazanamazsak bu ya hoca’nın planına yazacak ya da futbolcuların günlük performansına.
üzüntü hissine gelecek olursak gerçekten 3-4 senede bu noktaya gelebilen bir galatasaray var ama bir türlü şu organizasyonun gediklisi olamıyoruz ya da bir türlü uzun süreli istikrarlı olamıyoruz. gerçi bu bence coğrafya kaderdirden ibaret, ne zaman başı diksek aşağı çekmek için ellerinden ne geliyorsa yapıyorlar ama insan yinede üzülüyor.
farklı bir ülke takımı olsak belki real madrid olamazdık ama cl’nin gediklisi ve dünyanın sayılı kulüplerinden biri olabilirdik.
gurur duygusuna gelirsek şöyle ki biz 12-13 yıl sonra yine cl de juventus ile eşleşiyoruz ve maçın favorisi yok. rahatlıkla birbirine denk iki takımın maçı. hatta osimhen farkı ile ufakta olsa favoriyiz bile diyebiliriz. 12-13 yıl önce takımımıza yine inanıyorduk ancak favori juventus’du. ancak bu maçta kazanamazsak bu ya hoca’nın planına yazacak ya da futbolcuların günlük performansına.
üzüntü hissine gelecek olursak gerçekten 3-4 senede bu noktaya gelebilen bir galatasaray var ama bir türlü şu organizasyonun gediklisi olamıyoruz ya da bir türlü uzun süreli istikrarlı olamıyoruz. gerçi bu bence coğrafya kaderdirden ibaret, ne zaman başı diksek aşağı çekmek için ellerinden ne geliyorsa yapıyorlar ama insan yinede üzülüyor.
farklı bir ülke takımı olsak belki real madrid olamazdık ama cl’nin gediklisi ve dünyanın sayılı kulüplerinden biri olabilirdik.
