233
dün gibi hatırladığım maçtır. önce fatih hocanın tekrardan gelişi ardından güzel bir transfer dönemi derken bayağı hevesli geçmiştim ekran karşısına ancak skor fena can sıkmıştı. futbol takımının henüz oturmadığını hatta oturmasına da çok zaman olduğunu çok net bir şekilde hissetmiştik. oyuncular birbirinden bağımsız kendi kafalarına göre bir şeyler yapmaya çalışıyorlardı. kötü sonuca rağmen aldığımız oyuncuların kalitesini de hisettiğimiz maç olmuştu aynı zamanda. özellikle melo ve eboue'nin o sene ciddi canlar yakacağının ilk sinyallerini bu maçta hatırlıyorum. zaten yanlış hatırlamıyorsam 8. haftayla beraber de takım ligin tozunu atmaya başlamıştı.
