"gelin önce birbirimizi anlayalım... gelin önce birbirimizin acılarına saygı gösterelim... gelin önce birbirimizi yaşatalım." demesine rağmen bu topraklardaki kana doymamışlık yüzünden “evet, gözümüz var toprağında bu vatanın. gözümüz var ama koparıp götürmek için değil; en dibine gömülmek için” dediği gerçekleşen anadolulu yazar. yattığı toprak incitmesin.
54
şu an "yerli ve milli" diye pohpohlanan çoğu isimden daha yerli ve millidir. allah rahmet eylesin.
55
doğum günüdür. kutlu olsun. faşizme inat, kardeşimsin hrant.
56
ölümünün 15. yılında andığım gazeteci, insan hakları savunucusu, taksimspor eski futbolcusu.
faşizme inat, kardeşimsin hrant.
57
güzel insandi. rabbim taksiratini affetsin. bir dönemler, kim bu güzel ülkenin hayrina bir seyler yapmak istedi ise, faili meçhul cinayetlere kurban gitti. hrant dink de bunlardan bir tanesi idi.
58
"biz yaşadığı cehennemi cennete çevirmeye talip insanlardık." sözünün sahibi olan hrant dink, 19 ocak 2007’de silahla arkadan vurularak katledilmiştir. kendisi suikaste uğrayan 62. gazeteci olarak tarihin unutulmayan sayfalarına ismini kazımıştır.
59
buradayız ahparig diyerek kendisini andığım barış güvercini. tam 15 sene önce kahpece vurularak katledilmiştir. ışıklar içinde uyusun…
60
70’li yılların başında galatasaray’ın alt yapısında oynamış gazeteci.
kumkapı’daki bezciyan ortaokulu’nda okuduğu yıllarda top oynamaya ilgi duyan hrant, aynı semtteki zaraspor’da futbola ilk adımını atıyor. eğitimine tıbrevank lisesi’nde devam ederken ‘iki top kumaş’ karşılığında taksimspor’a transfer oluyor. artık lisanslı bir futbolcu olan dink, ‘futbolcu yatağı’ olarak bilinen kadırga’daki 'cinci sahası'nda (*) bir futbol simsarının dikkatini çekiyor. ve tıbrevank’tan arkadaşı toros’la birlikte galatasaray’ın alt yapısına getiriliyor. artık istanbul üniversitesi zooloji bölümü öğrencisi olan hrant dink, 1972-73 ya da 73-74 sezonunda galatasaray genç takımı’yla çalışmaya başlıyor. sık sık idmanlara geciken dink, disipliniyle bilinen ve o dönem galatasaray’ı üç yıl üst üste şampiyon yapan ingiliz brian birch’ün ‘ya futbol, ya üniversite’ demesiyle bir karar vermek zorunda kalıyor. annesinin de isteği üzerine futbolu bırakıp okumayı tercih ediyor…
1972’de adını ‘fırat’ olarak değiştiren dink, galatasaray’da muhtemelen bu isimle çağırılıyordu. o yıllarda florya’daki modern metin oktay tesisleri henüz yapılmadığından, sarı-kırmızılılar idmanlarını altunizade’de, sarıyer stadı’nda ama genellikle ali sami yen stadı’nın içinde yahut yan sahasında yapıyordu. cimbom’un efsanelerinden sosyalist metin kurt da kadrodaydı. dink’ten bir yaş büyük olan fatih terim de aynı dönem (73-74 sezonu) adana demirspor’dan galatasaray’a transfer edilmişti.
sözlük olarak "ilgi alanımıza" giren bir isimdir.
ruh halinin güvercin tedirginliği anlattığı günden beri en dibine gömülmek için gözünün olduğu topraklar çok daha derin tedirginliklere hasıl oldu.
"kaynayan cehennemler"i bırakıp, "hazır cennetler"e kaçmak her şeyden önce benim yapıma uygun değildi. biz yaşadığı cehennemi cennete çevirmeye talip insanlardandık." diyecek kadar yiğit bir insan evladı olduğu için öldürülen ama yaşadığı dünyaya iz bırakan aydın. saygıyla anıyorum.
61
16 yıl geçti, hâlâ ilk günkü inat ve öfkeyle bağırıyoruz. faşizme inat, kardeşimsin hrant.
ölüm yıl dönümünde saygıyla andığım güzel insan, bir zamanların futbolcusu.
62
vefatının 19.yılında saygıyla andığım gazeteci, gerçek insan hakları savunucusu.
63
kendisinin öldürülmesine sevinen, tepki vermeyen-önemsemeyen kişiler yaşadıkları ülkeyi kendisi gibi sevmemiş, en azından ifade edebilmeyi becerememiştir.
“evet, gözümüz var toprağında bu vatanın. gözümüz var ama koparıp götürmek için değil; en dibine gömülmek için”
bu ülkede maalesef insan yerine dil, etnik köken ve mezhep önde geliyor. insan sevmeyi de toprak sevmeyi de beceremeyen ülkemin aydınlarındandı katledildi. kıymetinin anlaşılacağı günlerin de hiç yakın olduğunu düşünmüyorum, ülkeme bu konuda zerre güvenim yok.
huzur içinde yatsın, saygıyla anıyorum.
64
ülkesini seven, bölmeye değil birleştirmeye çalışan bir figürdü toprağı bol olsun.
65
sevgi ve saygıyla andığım merhum gazeteci. özellikle su çatlağını buldu anısı çok duygulandırıcı.
66
19. ölüm yıl dönümünde saygıyla andığım gazeteci. tek davası tüm yurttaşların bu topraklarda eşitçe yaşayabilmesiydi.
kendisinin sporla ilgili az bilinen gerçekleri geçmişte galatasaray altyapısında oynamış olması ve koyu galatasaray taraftarı olmasıdır. sol açık oynuyordu. kardeşi hosrof dink, kendisinin futbol serüvenini şu şekilde anlatmıştır:
''abim zaraspor’da futbola başladı. şimdi bakırköy’de galiba… o zamanlar kumkapı’daydı… zara, ermenilerin uğradığı bir futbol kulübüydü. amatör küme lisansı da çıkarmıştı. çerçeveletip duvarına asmıştı. galatasaray’da antrenmanlara çıkıyordu ama maç yaptı mı, doğrusu hatırlamıyorum. sol açık mevkiinde oynuyordu. biri daha vardı, tıbrevank’tan, toros diye, birlikte seçilmişlerdi. o zamanlar futbol bu kadar önemli değildi. bu nedenle profesyonel futbolu bırakmıştı. sonradan pişmanlık duymadı.
abim fanatik değildi ama koyu bir galatasaraylıydı. kritik final maçları kaçırmaz, dikkatle izlerdi. galatasaray’ın avrupa şampiyonu olmasından sonra çocuklarını ve yengemi arabaya bindirip gece turladığını bilirim. futbola bir ilgimiz de şudur: küçükken abimle birlikte inönü stadyumu’na giderdik. millet maç izlerken altına gazete kağıdı koyardı ya. maç bittikten sonra içeri girip o kağıtları toplardık. kese kağıdı haline getirip kumkapı’daki balıkçılara satardık. bu şekilde ekmek paramızı kazandık.''
toprağı bol olsun.
67
katledilişinin 19. yılında hasretle andığım birey.
o gün sadece bir kişi öldürülmedi. türkiye’de gazetecilik ve insanlık öldürüldü. sonrası zaten boran.
68
ermeni soykırımı iddialarını yumuşak dile getiren ve bir hırt tarafından belli şeylerin dizaynı için suikast sonucu öldürülen gazeteci. pislik bir tetikçi tarafından öldürülmesi kendisini müthiş bir vatansever falan yapmıyor. hayatında bir tane agos yayını okumamış, ne yazılıp çizildiğinden haberi olmayan, olsa da renk vermeyen, hiç olmadı politik doğruculuk kasanlara hrant bey sağ olsa o da gülerdi herhalde.