1025
futbolcu ve genel kurul üyelerinin çocuklarıyla dolduğu yer.
çocuklar altyapıya yerleşiyor ve çoğu hatır gönül ilişkileriyle yapay bir şekilde seviye atlıyor. daha doğrusu seviye atlattırıyorlar diyeyim.
bu durum gerçek yeteneklerin önünü kesiyor. yetenekli olan çocuklar, torpilli isimlerin gerisinde beklemek zorunda kalıyor. bu da altyapının amacını sekteye uğratıyor çünkü altyapının amacı oyuncu yetiştirmekten çıkıp, belli çevrelerin çocuklarına bazı etiket kazandıran vitrine dönüşüyor.
rekabet ortamı da doğal olarak ölüyor. hak ederek değil, tanıdıkla ilerleyen bir sistem haline geliyor ve bu sistemde de ne gelişim olur ne de süreklilik. sonuçta a takıma çıkan oyuncu sayısı azalıyor, çıkanlar da yeterli seviyede olmuyor...
sonra dönüp “neden altyapıdan futbolcu çıkmıyor” diye hayıflanıyoruz!
oysa sağlam bir scouting ve liyakat esaslı bir yapı kurulsaydı, galatasaray gibi bir kulübün altyapısı ülke futbolunun lokomotifi olurdu. lakin şimdiki altyapı, geleceği kurtarmak yerine anlık ilişkilerinin korunduğu bir düzen oldu. bu düzene çomak sokan ilk kişi kim olursa allah da ondan razı olsun. çünkü bu kişi sadece düzeni değil, gerçekten hak eden çocukların hayallerini ayağa kaldırmış olacak.
bize el bebek gül bebek büyütülüp, her istediği gerçekleşen çocuklar değil,
yeteneği olan veya hayatın zorluğunu küçük yaşta deneyimleyip var gücüyle çalışacak çocuklar lazım.
çocuklar altyapıya yerleşiyor ve çoğu hatır gönül ilişkileriyle yapay bir şekilde seviye atlıyor. daha doğrusu seviye atlattırıyorlar diyeyim.
bu durum gerçek yeteneklerin önünü kesiyor. yetenekli olan çocuklar, torpilli isimlerin gerisinde beklemek zorunda kalıyor. bu da altyapının amacını sekteye uğratıyor çünkü altyapının amacı oyuncu yetiştirmekten çıkıp, belli çevrelerin çocuklarına bazı etiket kazandıran vitrine dönüşüyor.
rekabet ortamı da doğal olarak ölüyor. hak ederek değil, tanıdıkla ilerleyen bir sistem haline geliyor ve bu sistemde de ne gelişim olur ne de süreklilik. sonuçta a takıma çıkan oyuncu sayısı azalıyor, çıkanlar da yeterli seviyede olmuyor...
sonra dönüp “neden altyapıdan futbolcu çıkmıyor” diye hayıflanıyoruz!
oysa sağlam bir scouting ve liyakat esaslı bir yapı kurulsaydı, galatasaray gibi bir kulübün altyapısı ülke futbolunun lokomotifi olurdu. lakin şimdiki altyapı, geleceği kurtarmak yerine anlık ilişkilerinin korunduğu bir düzen oldu. bu düzene çomak sokan ilk kişi kim olursa allah da ondan razı olsun. çünkü bu kişi sadece düzeni değil, gerçekten hak eden çocukların hayallerini ayağa kaldırmış olacak.
bize el bebek gül bebek büyütülüp, her istediği gerçekleşen çocuklar değil,
yeteneği olan veya hayatın zorluğunu küçük yaşta deneyimleyip var gücüyle çalışacak çocuklar lazım.
