• 7625
    fenerbahçe taraftarının yıllardır içinde yaşadığı bir distopya var. bu distopyanın en önemli özelliği, gerçeklikle kurulan bağın her başarısızlıkta biraz daha kopması ve ortaya çıkan her yeni hayal kırıklığının ''yapı'' gibi kavramlarla açıklanarak aynı mağduriyet anlatısının yeniden üretilmesi.

    bu evrende başarısızlığın sorumlusu hiçbir zaman gerçekten kulübün kendisi değil. hakemler, federasyon, medya, dış güçler, gizli eller ve türlü türlü komplo teorileri... dolayısıyla hiçbir şeyle yüzleşmek zorunda değiller. çünkü insanın kendi hatalarıyla yüzleşebilmesi için önce ortada bir hata olduğunu kabul etmesi gerekiyor. fenerbahçe taraftarı hiçbir zaman hatanın kendilerinde olduğunu düşünmüyor. bunu düşündükleri anlar olsa bile kafaları 24 saat içerisinde resetlenip tekrar aynı noktaya geri dönüyor.

    bu distopya, fenerbahçe medyası tarafından da sürekli yeniden üretiliyor. aynı iddialar, aynı mağduriyet söylemleri, aynı düşmanlar ve aynı sonuçlar. bazen ortada hiçbir sebep yokken bile konu galatasaray'a bağlanabiliyor. aldıkları göztepe mağlubiyetinde bile bir noktada galatasaray'a ulaşmayı başarıyorlar. hatta ne fenerbahçe'nin ne de galatasaray'ın taraf olduğu bir maçta beşiktaşlı bir oyuncuya tokat atılıyor, oradan bile konu galatasaray'a bağlanabiliyor. ''galatasaraylı futbolcular kendilerine vurdurtmuyor, siz de vurdurtmayın.'' ne alaka bilmiyorum ama zihinlerinden böyle fikirler çıkabiliyor.

    yaşadıkları her olumsuzluğun sorumlusunu önceden belirlemişler. başlarına ne gelirse gelsin, olayın ayrıntılarını incelemelerine bile gerek duymuyorlar. zaten suçlu belli. geriye yalnızca yaşananları mevcut inançlarına uygun bir şekilde yorumlamak kalıyor. böyle bir düşünce sisteminde gerçeklerin pek bir önemi yok. çünkü gerçekler inandıkları şeylerle çelişiyorsa sorun onların inançlarında değil, gerçeklerin kendisinde.

    böylece ortaya kendi kendini besleyen bir döngü çıkıyor. medya anlatıyı üretiyor, taraftar anlatıya inanıyor, taraftarın inancı medyanın anlatısını güçlendiriyor. gerçekler bu döngüye uymadığında ise gerçekleri sorgulamak yerine döngünün dışındaki herkes suçlanıyor. yönetimin hatalarını, yanlış transferleri, teknik direktör tercihlerini ve sahadaki başarısızlıkları dile getirenleri, kendilerinden biri olsalar bile aforoz ediyorlar. hesap sorulması gereken yerde öfke başka bir yere yöneliyor, yüzleşilmesi gereken yerde ise gözler yeniden aynı düşmana çevriliyor: galatasaray ve onun arkasında olduğu düşünülen o hayali yapı.

    fenerbahçe taraftarının içinde yaşadığı gerçeklik ne kadar çarpık olursa olsun, etrafındaki insanların da sürekli bu gerçekliği doğrulaması bir süre sonra sorgulama ihtiyacını ortadan kaldırıyor. çünkü fenerbahçe taraftarı için mesele artık ne olduğunu anlamak veya yaptıkları hataları düzeltmek değil, uzun zamandır inandıkları yapı-sistem masalını doğrulayacak yeni bir kanıt bulmak. her yeni başarısızlıkta ''ulan biz burada bir hata yapıyoruz galiba'' diyerek mevcut düşünce sistemlerini sorgulamaları gerekirken, yaşananları yine aynı çarpık gerçekliğin içinden yorumlayıp o saçma anlatıyı biraz daha güçlendiriyorlar.

    sanırım fenerbahçe'nin en büyük problemi de tam olarak bu. bir türlü akıllanamamalarının sebebi yalnızca yaşadıklarından ders çıkaramamaları değil, yaşadıklarını yanlış yorumlamalarını sağlayan koca bir düzenin içinde yaşamaları. kendi hatalarını sorgulamak yerine başkalarını suçlamaya, başarısızlıklarını kabullenmek yerine mağduriyet üretmeye devam ettikleri sürece bu döngüden çıkmaları da pek mümkün görünmüyor.

    ve insan, kendi yarattığı distopyada yaşadığı sürece, oradan çıkması gerektiğini fark edemiyor.

    bir gün gelecek ve fenerbahçe, umarım olmaz ama, illa ki bir noktada yeniden şampiyon olacak ve başarılı bir dönem geçirecektir. o gün geldiğinde bile yalnızca takımlarının başarısından mutluluk duymayacaklarına, yıllardır inandıkları o yapıyı yıktıklarını, yel değirmenlerine karşı verdikleri savaşı nihayet kazandıklarını düşüneceklerine eminim. diyelim ki fenerbahçe 2050 yılında yeniden başarılı bir döneme girdi; o zaman bile zihinlerindeki bu yapı masalının değişmeyeceğinden, aksine yıllardır verdikleri mücadelenin sonunda meyvesini verdiğine inanacaklarından şüphem yok. zira bahsettikleri yapı, iddialarına göre 90'lı yıllardan beri hüküm sürüyor. yani kendi anlatılarına göre bu yapıyı yıkmaları yaklaşık 60 yıl sürmüş olacak.

    dostlar, sevgili romalılar... sovyetler birliği bile 69 yıl ayakta kalabildi.
App Store'dan indirin Google Play'den alın