23757
birinci oyunu çok güçlü olan ama ikinci oyunu da hiç olmayan hocamız. dördüncü sezona girip artık birinci oyunu rakiplerce bile ezberlenince sezonun hikayesi iyiden iyiye rus ruletine dönmüş durumda. borumuzu öttürebileceğimiz bir rakip bulursak tadı damağımızda kalıyor, ancak hocası "bunlar ne oynuyormuş" diye hazırlanacak kadar kafayı takıp elinde az biraz da istediklerini yapacak oyuncu grubu bulunan her takım da bize kabus gördürüyor. bazen kabus görsek de bir şekilde kazanabiliyoruz ama her zaman da yetmiyor.
bir diğer göze batan handikapı da adam yönetemi konusunda sınıfta kalır seviyede olması. özellikle maç önlerinde verdiği, "bu maçı istiyoruz" ya da "ciddiyetle devam edeceğiz" tarzı röportajlar hep havada kalıyor. aynı şekilde kötü maçlardan sonra artık iyice ağzına pelesenk olup literatüre giren dersler çıkaracağız lafı da...
belli ki kimse sallamıyor. gündemi kendisi de takip edebilen iki üç türk oyuncu hariç kimseye hocanın açıklamaları geçmiyor. sahada zaten ne bir itiraz, ne bir birliktelik, ne bir kavga görebiliyoruz. davison derbide kerem'e göt attı diye zevkten kudurmadık aslında, seneler sonra o parıltıyı görebildik diye sevindik.
futbolcuların kafasına eserse oynuyorlar ve kazanıyorlar. kafalarına esmezse oynamıyorlar. öyle de bir oynamıyorlar ki hem de, "nasılsa hocanın oyunu eleştirilir"e yaslanarak oynamıyorlar. kötü oynayan kimse de sorumluluk almıyor ya da bedel ödemek istemiyor. yedek kalecisi ağlıyor, yıldız kanat forveti ekran karartıyor, yaşayan efsane forveti çekçekli valizle maçtan sonra basıp gidiyor.
hoca her sene ocakta buhrana girmemize rağmen dar kadro istediğini şaka yollu demeçlerle bile inceden inceye işliyor. çünkü kendisi de biliyor, hatta tecrübe ediyor adam yönetimi konusundaki zaafiyetlerini.
birinci oyunu çok güçlü ama bu çok güçlü oyunu oynayabilmek için büyük isimlerin olduğu bir kadro kurulması gerekiyor. bu oyunu oynayabilecek bir as bir yedek 11 kurabilmek türk takımları için imkansız. hatta bu oyunun as 11'ini dizebilmek bile ütopik bir olay. hocayı her ne kadar adam yönetimi konusunda eleştirsem de; hem bu tarz isimler topluluğunu, hem de aralarında kalibre farkı olan iki oyuncu grubunu yönetmenin kolay olmadığını da söylemek lazım.
ama yaşananlar bu problemin ötesinde şeyler.
tabi burada dursun aydın özbek yönetiminin de payı var. sokaktaki çocukların bile ciddiye almadığı adamlar böyle bir operasyonda ne kadar etkili olabilir? bir teknik direktör, tek başına ne kadar yeterli olabilir? kemerburgaz'da fink atan "influencer"lara bile çözüm bulunamıyorken, transfer döneminde kulübün adını/parasını çar çur edip birbirine çalım atma peşinde olan adamlar ne kadar disiplin sağlayabilir?
hatalarına ve eksiklerine rağmen okan buruk galatasaray için bir şans. galatasaray'ın kısa-orta vadede geleceği için de büyük bir şans. mevcut yönetim de okan buruk'un sırtına binip kendi yolunu yürümeye devam ediyor.
biz de taraftar olarak bazı rahatsızlıklar yaşarken, aslında yaşadığımız rahatsızlıkların bile ne kadar lüks olduğunu unutuyoruz...
öyle bir seviyeye geldi ki, bu entry dahil yerden yere vurduğumuz galatasaray 32 haftada 74 puanı buldu. pandemi öncesinin 18 takımlı liginde son şampiyonluk 69 puanla gelmişti. 85 puan, 18 takım ve 3 puanlı ligin rekoruydu. kalan iki maçı kazanırsak 80 puanla bitireceğiz.
bunları da unutmamak, kırıp dökmemek, eleştiri yaparken biri bin yapmamak gerekiyor.
bir diğer göze batan handikapı da adam yönetemi konusunda sınıfta kalır seviyede olması. özellikle maç önlerinde verdiği, "bu maçı istiyoruz" ya da "ciddiyetle devam edeceğiz" tarzı röportajlar hep havada kalıyor. aynı şekilde kötü maçlardan sonra artık iyice ağzına pelesenk olup literatüre giren dersler çıkaracağız lafı da...
belli ki kimse sallamıyor. gündemi kendisi de takip edebilen iki üç türk oyuncu hariç kimseye hocanın açıklamaları geçmiyor. sahada zaten ne bir itiraz, ne bir birliktelik, ne bir kavga görebiliyoruz. davison derbide kerem'e göt attı diye zevkten kudurmadık aslında, seneler sonra o parıltıyı görebildik diye sevindik.
futbolcuların kafasına eserse oynuyorlar ve kazanıyorlar. kafalarına esmezse oynamıyorlar. öyle de bir oynamıyorlar ki hem de, "nasılsa hocanın oyunu eleştirilir"e yaslanarak oynamıyorlar. kötü oynayan kimse de sorumluluk almıyor ya da bedel ödemek istemiyor. yedek kalecisi ağlıyor, yıldız kanat forveti ekran karartıyor, yaşayan efsane forveti çekçekli valizle maçtan sonra basıp gidiyor.
hoca her sene ocakta buhrana girmemize rağmen dar kadro istediğini şaka yollu demeçlerle bile inceden inceye işliyor. çünkü kendisi de biliyor, hatta tecrübe ediyor adam yönetimi konusundaki zaafiyetlerini.
birinci oyunu çok güçlü ama bu çok güçlü oyunu oynayabilmek için büyük isimlerin olduğu bir kadro kurulması gerekiyor. bu oyunu oynayabilecek bir as bir yedek 11 kurabilmek türk takımları için imkansız. hatta bu oyunun as 11'ini dizebilmek bile ütopik bir olay. hocayı her ne kadar adam yönetimi konusunda eleştirsem de; hem bu tarz isimler topluluğunu, hem de aralarında kalibre farkı olan iki oyuncu grubunu yönetmenin kolay olmadığını da söylemek lazım.
ama yaşananlar bu problemin ötesinde şeyler.
tabi burada dursun aydın özbek yönetiminin de payı var. sokaktaki çocukların bile ciddiye almadığı adamlar böyle bir operasyonda ne kadar etkili olabilir? bir teknik direktör, tek başına ne kadar yeterli olabilir? kemerburgaz'da fink atan "influencer"lara bile çözüm bulunamıyorken, transfer döneminde kulübün adını/parasını çar çur edip birbirine çalım atma peşinde olan adamlar ne kadar disiplin sağlayabilir?
hatalarına ve eksiklerine rağmen okan buruk galatasaray için bir şans. galatasaray'ın kısa-orta vadede geleceği için de büyük bir şans. mevcut yönetim de okan buruk'un sırtına binip kendi yolunu yürümeye devam ediyor.
biz de taraftar olarak bazı rahatsızlıklar yaşarken, aslında yaşadığımız rahatsızlıkların bile ne kadar lüks olduğunu unutuyoruz...
öyle bir seviyeye geldi ki, bu entry dahil yerden yere vurduğumuz galatasaray 32 haftada 74 puanı buldu. pandemi öncesinin 18 takımlı liginde son şampiyonluk 69 puanla gelmişti. 85 puan, 18 takım ve 3 puanlı ligin rekoruydu. kalan iki maçı kazanırsak 80 puanla bitireceğiz.
bunları da unutmamak, kırıp dökmemek, eleştiri yaparken biri bin yapmamak gerekiyor.
