59
uzun zaman sonra file arkasında agresif tribün yapmanın verdiği yorgunlukla ancak bugün yazabiliyorum. uzun zamandır görmediğim bir sürü insan gördüm maç öncesinde. senelerce burhan felek’te kadın erkek takımı fark etmeden maça gelen, tribün yapan, hayaller kuran insanların bir çoğu gelmişti. maç öncesinde biraz erken buluşarak eski günleri yad ettik. tribünde de senelerce bu kupanın hayalini kuranlarla beraber maç öncesi ve maç içerisinde çok güzel iş yapıldı diye düşünüyorum. her saniyesinden çok keyif aldım. gelen herkesin emeğine ve gırtlağına sağlık.
maça gelecek olursak eğer… ilk finali 2012 de oynamıştık. son kaybettiğimiz final harici ki o finalde pandemi şartlarından dolayı seyircisiz oynamıştık diğer iki finalin rövanşı hep deplasmanda oynanmıştı. bu sebeple ilk maçları kazansak da kupaya uzanamamıştık. ilk sette tedirginlik baş gösterdi ama ikinci set ile beraber tribünü de arkasına alan takımımız her oyuncunun iyi katkı vermesiyle namağlup şekilde kupaya uzandı. ilk maçtan sonra puan vermeden de kazanabilirdik demiştim. bunların başlıca sebepleri ilkin ve bongaerts’in düşük performanslarıydı. bongaerts yerine mevcut en yerli kazanan naz ilaç gibi oldu bu maçta. kaptan ise ikinci set ile birlikte partiye katılınca 3-1’lik galibiyet kaçınılmaz oldu
sezonun bir numaralı hedefini de hu şekilde gerçekleştiren bütün teknik ekip ve oyuncuları gönülden tebrik ederim. sezon içerisinde barbolini ile yaşanılan uyumsuzluk, sakatlıklar ile gelen takım bir türlü ritim bulamayınca ligdeki ilk dört hedefimizi gerçekleştiremedik. ancak bu sene artık bir kupa kazanabildik. hep finallere kalıp kazanamıyorduk. artık bu makus talihi yıktık. bu şubeye ilk defa yatırım yapılmadı. daha önceki senelerde de kaliteli oyunculardan kurulu kadrolarımız oldu ama bu sefer “kazandık”. ancak galatasaray ismi artık bir alt seviye ile yetinmemeli. voleybolun ülkemizdeki değeri ve getirisi geçmiş senelerin çok önünde. galatasaray gibi futbol dışı sporları bu ülkede profesyonel seviyede ilk oynayan bir kulübün artık bu kupayı temel alarak çok daha yukarılara oynaması gerekiyor. galatasaray kulübü her şubede hedefi ne kadar yukarıya koyarsa o kadar peşinden gelen olur. artık yönetimin her branşta ihtiyatı elden bırakıp maddi ve manevi olarak ellerinden geleni yapmaları bir yükümlülüktür.
maça gelecek olursak eğer… ilk finali 2012 de oynamıştık. son kaybettiğimiz final harici ki o finalde pandemi şartlarından dolayı seyircisiz oynamıştık diğer iki finalin rövanşı hep deplasmanda oynanmıştı. bu sebeple ilk maçları kazansak da kupaya uzanamamıştık. ilk sette tedirginlik baş gösterdi ama ikinci set ile beraber tribünü de arkasına alan takımımız her oyuncunun iyi katkı vermesiyle namağlup şekilde kupaya uzandı. ilk maçtan sonra puan vermeden de kazanabilirdik demiştim. bunların başlıca sebepleri ilkin ve bongaerts’in düşük performanslarıydı. bongaerts yerine mevcut en yerli kazanan naz ilaç gibi oldu bu maçta. kaptan ise ikinci set ile birlikte partiye katılınca 3-1’lik galibiyet kaçınılmaz oldu
sezonun bir numaralı hedefini de hu şekilde gerçekleştiren bütün teknik ekip ve oyuncuları gönülden tebrik ederim. sezon içerisinde barbolini ile yaşanılan uyumsuzluk, sakatlıklar ile gelen takım bir türlü ritim bulamayınca ligdeki ilk dört hedefimizi gerçekleştiremedik. ancak bu sene artık bir kupa kazanabildik. hep finallere kalıp kazanamıyorduk. artık bu makus talihi yıktık. bu şubeye ilk defa yatırım yapılmadı. daha önceki senelerde de kaliteli oyunculardan kurulu kadrolarımız oldu ama bu sefer “kazandık”. ancak galatasaray ismi artık bir alt seviye ile yetinmemeli. voleybolun ülkemizdeki değeri ve getirisi geçmiş senelerin çok önünde. galatasaray gibi futbol dışı sporları bu ülkede profesyonel seviyede ilk oynayan bir kulübün artık bu kupayı temel alarak çok daha yukarılara oynaması gerekiyor. galatasaray kulübü her şubede hedefi ne kadar yukarıya koyarsa o kadar peşinden gelen olur. artık yönetimin her branşta ihtiyatı elden bırakıp maddi ve manevi olarak ellerinden geleni yapmaları bir yükümlülüktür.
