Kariyer Sonu4196
hemen herkesin üzerinde ama eksik ama tam bilgiyle görüşlerini birleştirdiği adam. ama benim açıkçası bu konuda hafif ayrılan bazı görüşlerim var.
-büyük oyuncu muydu? hayır. büyüklük başka bir şey. kupa ile başarı ile gol ile ölçülmüyor. hagi büyük oyuncuydu aynı zamanda iyiydi, metin oktay, lefter büyük oyunculardı. eric cantona büyük oyuncuydu, sonra da büyük adam oldu, çok da iyiydi, ama o kadar iyi değildi. hakan çok iyiydi, ama büyük değildi. bunun sebebi de o saha dışındaki karakteri zaten.
-şimdi oynasa 150 milyonlar 200 milyonlar ederdi? hayır. şimdi oynasa yine 35-40'a 5 büyük ligden birisine gitmek için teklif alırdı. ama her avrupa'ya gidişinde olduğu gibi, her siyasal islamcı gibi (bunun üstüne bir de tarikatçılığı var) mağduru oynar, helal et bulamadığı için portekiz gibi yerde ağlayan kerem aktürkoğlu gibi ağlaya ağlaya döner, iyi oynamadığı zamanda "hep yalnızım burda, rizzitelli bana pas atmıyor, vatan hasreti, hep bu ırmağın yanına geliyorum, tek başına oturuyorum" diye mağdur rolüne devam ederdi, ama fiat reklamında oynar parasını alırdı, paraya gelince yine siyasal islamcılık (yaşandı bunlar). veyahut o teklifi aldığı takıma gitmemek için bizi rezil ederdi, 1998'de juventus yöneticileri illallah etti kendisinden, sanki adamı cepheye gönderiyoruz. bir türlü satamadık, en son her şeyde anlaşmışlardı, bu imzayı atmadan 5 dakika önce 3 cep telefonu isteyince, italyanlar "öeh" diyip masadan kalkmıştı. yine böyle olacaktı. en son kaçarak gidişinde de zaten hiçbir şey tutturamadı, akılda kalan 1-2 golü var hepsi bu. sonrası parma'da, bonazzoli'ye bile yedek, blackburn'de vasat oyun ve dönüş.
-şurası doğru. bu adam 1992'de bursa'dan galatasaray'a geldiği an tarikatçılığı biliniyordu, ama çok konuşulmuyordu. ama o güzelim esra elbirlik'in hayatını, başını kapatma baskısı, şu bu şeklinde zehir edince anladık yobazlığını. zaten evlendiğinde herkes "bu tahsilli kızın bu yobazla ne işi var" demişti. kız o elim felakette vefat ettiğinde cenazesine bile gitmedi. ama prim pazarlıkları, toplu namazlar, sohbetler, şunlar bunlar hepsini biliyorduk.
-geldik zurnanın zırt dediği yere. "gollerine sevindik, bağrımıza bastık, ama ne halt olduğu biliniyordu". sorun da bu zaten. sevinmeli miydik? yanlış anlamayın ben de yaptım. ama bugün geriye baktığımda kendimi o kadar doğrulayamıyorum. gençlik belki. ama bugün takımımızda suçu kesinleşmiş bir tecavüzcü oynasa gollerine sevinecek miyiz? pedofil? hakan şükür'ün farkı bunlara göre daha az yüz kızartıcı bir eylem miydi? belki? ama elinde güç olsa ülkenin modern çağdaş kesimini kılıçtan geçirecek bir zihniyetin, ve bunu yaparken nice insanın hakkını, çalınan sorularla, torpille yiyen bir zihniyetin yaptıkları daha az mı yüz kızartıcı? ben heavy metal-akmar pasajı gençliğindenim. bunların 3-4 tanesi bir araya geldiğinde metalci çocukları dövüyorlardı köşe başlarında. nice ocaklar söndürüp nice hayatlar kararttı bu örgüt, ve biz o örgütün en azılı temsilcilerinden birisini, galatasaray forması giyip gol atıyor diye, yediği haltları bilerek destekledik. ben o kadar kendimi affetmedim açıkçası. herkes kendi muhasebesinden sorumlu, ben kendimi anlattım.
-bugünkü durumu, iktidarla olan ayrışmaları ve sonradan geldikleri durumu arkadaşlar yukarıda zaten anlatmış. akepe'nin ne yaptığı, kişiler hakkında, ne karar aldığı beni bağlamaz. futbol tarihine yaptığı katkıyı silmeye çalışmak saçma, ama her mutlak güç sahibi iktidarın, muhaliflerine yaptığı bir şey, burada şaşılacak bir şey yok. ama ben şunu biliyorum, takiyye denen şey bitmez ve bir fethullahçı, ölene kadar fethullahçıdır. bugün hakan şükür'ü türkiye'ye getirsinler, o an iktidarda hangi odak varsa, o odağın şeklini alır ve ortama kendini uydurur. ama asıl o fethullahçılık köklerini salmaya, asıl gayelerini gerçekleştirmeye devam eder. torpil, adam kayırma ve nüfuzlu insanları kritik görevlere yerleştirerek otoritesini ve maddi gücünü aktararak, ülkeyi ele geçirme. hakan şükür hala bu hayalin peşinde koşan bir tarikat üyesidir ve öyle kalacaktır. affedilmiş, ülkeye dönmüş, dönmemiş, kulüpten ihraç yemiş, yememiş, umurumda değil, ben malımı biliyorum.
-büyük oyuncu muydu? hayır. büyüklük başka bir şey. kupa ile başarı ile gol ile ölçülmüyor. hagi büyük oyuncuydu aynı zamanda iyiydi, metin oktay, lefter büyük oyunculardı. eric cantona büyük oyuncuydu, sonra da büyük adam oldu, çok da iyiydi, ama o kadar iyi değildi. hakan çok iyiydi, ama büyük değildi. bunun sebebi de o saha dışındaki karakteri zaten.
-şimdi oynasa 150 milyonlar 200 milyonlar ederdi? hayır. şimdi oynasa yine 35-40'a 5 büyük ligden birisine gitmek için teklif alırdı. ama her avrupa'ya gidişinde olduğu gibi, her siyasal islamcı gibi (bunun üstüne bir de tarikatçılığı var) mağduru oynar, helal et bulamadığı için portekiz gibi yerde ağlayan kerem aktürkoğlu gibi ağlaya ağlaya döner, iyi oynamadığı zamanda "hep yalnızım burda, rizzitelli bana pas atmıyor, vatan hasreti, hep bu ırmağın yanına geliyorum, tek başına oturuyorum" diye mağdur rolüne devam ederdi, ama fiat reklamında oynar parasını alırdı, paraya gelince yine siyasal islamcılık (yaşandı bunlar). veyahut o teklifi aldığı takıma gitmemek için bizi rezil ederdi, 1998'de juventus yöneticileri illallah etti kendisinden, sanki adamı cepheye gönderiyoruz. bir türlü satamadık, en son her şeyde anlaşmışlardı, bu imzayı atmadan 5 dakika önce 3 cep telefonu isteyince, italyanlar "öeh" diyip masadan kalkmıştı. yine böyle olacaktı. en son kaçarak gidişinde de zaten hiçbir şey tutturamadı, akılda kalan 1-2 golü var hepsi bu. sonrası parma'da, bonazzoli'ye bile yedek, blackburn'de vasat oyun ve dönüş.
-şurası doğru. bu adam 1992'de bursa'dan galatasaray'a geldiği an tarikatçılığı biliniyordu, ama çok konuşulmuyordu. ama o güzelim esra elbirlik'in hayatını, başını kapatma baskısı, şu bu şeklinde zehir edince anladık yobazlığını. zaten evlendiğinde herkes "bu tahsilli kızın bu yobazla ne işi var" demişti. kız o elim felakette vefat ettiğinde cenazesine bile gitmedi. ama prim pazarlıkları, toplu namazlar, sohbetler, şunlar bunlar hepsini biliyorduk.
-geldik zurnanın zırt dediği yere. "gollerine sevindik, bağrımıza bastık, ama ne halt olduğu biliniyordu". sorun da bu zaten. sevinmeli miydik? yanlış anlamayın ben de yaptım. ama bugün geriye baktığımda kendimi o kadar doğrulayamıyorum. gençlik belki. ama bugün takımımızda suçu kesinleşmiş bir tecavüzcü oynasa gollerine sevinecek miyiz? pedofil? hakan şükür'ün farkı bunlara göre daha az yüz kızartıcı bir eylem miydi? belki? ama elinde güç olsa ülkenin modern çağdaş kesimini kılıçtan geçirecek bir zihniyetin, ve bunu yaparken nice insanın hakkını, çalınan sorularla, torpille yiyen bir zihniyetin yaptıkları daha az mı yüz kızartıcı? ben heavy metal-akmar pasajı gençliğindenim. bunların 3-4 tanesi bir araya geldiğinde metalci çocukları dövüyorlardı köşe başlarında. nice ocaklar söndürüp nice hayatlar kararttı bu örgüt, ve biz o örgütün en azılı temsilcilerinden birisini, galatasaray forması giyip gol atıyor diye, yediği haltları bilerek destekledik. ben o kadar kendimi affetmedim açıkçası. herkes kendi muhasebesinden sorumlu, ben kendimi anlattım.
-bugünkü durumu, iktidarla olan ayrışmaları ve sonradan geldikleri durumu arkadaşlar yukarıda zaten anlatmış. akepe'nin ne yaptığı, kişiler hakkında, ne karar aldığı beni bağlamaz. futbol tarihine yaptığı katkıyı silmeye çalışmak saçma, ama her mutlak güç sahibi iktidarın, muhaliflerine yaptığı bir şey, burada şaşılacak bir şey yok. ama ben şunu biliyorum, takiyye denen şey bitmez ve bir fethullahçı, ölene kadar fethullahçıdır. bugün hakan şükür'ü türkiye'ye getirsinler, o an iktidarda hangi odak varsa, o odağın şeklini alır ve ortama kendini uydurur. ama asıl o fethullahçılık köklerini salmaya, asıl gayelerini gerçekleştirmeye devam eder. torpil, adam kayırma ve nüfuzlu insanları kritik görevlere yerleştirerek otoritesini ve maddi gücünü aktararak, ülkeyi ele geçirme. hakan şükür hala bu hayalin peşinde koşan bir tarikat üyesidir ve öyle kalacaktır. affedilmiş, ülkeye dönmüş, dönmemiş, kulüpten ihraç yemiş, yememiş, umurumda değil, ben malımı biliyorum.
