1098
liverpool tarafının kişisel algıladığı, adeta bir derbi maçına çıkmış gibi her şeyini verdiği, sonuna kadar sertlik katarak mücadele ettiği maç. buna karşın galatasaray tarafı "şampiyonlar liginde oynamak ne güzel, son 16 turu çok güzel bir duygu, anfield harika" yaklaşımıyla çıktı maça. taraftarından futbolcusuna herkes bu duyguya sahipti.
bu seviyelerde maçlar sadece futbol kalitesiyle değil, mental sertlikle de kazanılıyor. hakem de liverpool fanatizmi yapınca bizim yumuşak mentalimiz kolayca "buraya kadar gelmek de güzeldi" fikrine kayıverdi. ancak bizim de kişisel algılamamız lazım. bizim de onları yenmek için savaşmamız lazım. şampiyonlar liginde üst turları değil şampiyonluğu hedeflememiz lazım. ancak böyle bir gün şampiyon olabiliriz. bu mentali yakalamak için birkaç sene üst üste bu turlarda elenmemiz gerekecek, elenmekten canımızın sıkılması gerekecek sanırım.
liverpool tarafının yaptığı toksiklikler benim canımı çok sıktı. bunlara "çok büyük kulüp, saygı duyuyoruz" havasında değil, ezeli rakip gözüyle bakmamız lazım. pisliklerini kişisel algılayıp tekmelerine tekmeyle cevap vermemiz lazım ki bir dahaki sefere anfield'dan şampiyonlar ligi turu ile çıkalım.
bu seviyelerde maçlar sadece futbol kalitesiyle değil, mental sertlikle de kazanılıyor. hakem de liverpool fanatizmi yapınca bizim yumuşak mentalimiz kolayca "buraya kadar gelmek de güzeldi" fikrine kayıverdi. ancak bizim de kişisel algılamamız lazım. bizim de onları yenmek için savaşmamız lazım. şampiyonlar liginde üst turları değil şampiyonluğu hedeflememiz lazım. ancak böyle bir gün şampiyon olabiliriz. bu mentali yakalamak için birkaç sene üst üste bu turlarda elenmemiz gerekecek, elenmekten canımızın sıkılması gerekecek sanırım.
liverpool tarafının yaptığı toksiklikler benim canımı çok sıktı. bunlara "çok büyük kulüp, saygı duyuyoruz" havasında değil, ezeli rakip gözüyle bakmamız lazım. pisliklerini kişisel algılayıp tekmelerine tekmeyle cevap vermemiz lazım ki bir dahaki sefere anfield'dan şampiyonlar ligi turu ile çıkalım.
