1412
uzatmaların 5. dakikasında juventus'un bomboş kaçırdığı pozisyon 4. golleri olsaydı işimiz bitecekti. o psikoloji ile daha geri dönme şansımız da yoktu. maç uzatmaya gitmeden önce de juventus 10 kişiyle bizi eleyeceği net pozisyonları buldu lakin değerlendiremedi. tabiri caizse tavlada 10 kere düşük zar attıktan sonra 11.de 6 6 atmak gibi akabinde golü bulduk. şimdi o maçı hiç yaşamamışız gibi 3-2 yenildiğimiz skor üzerinden kuyruğu dik tutma çabalarına sadece gülüyorum. utanç verici dediği için uğur karakullukçu'ya falan sallanıyor. eskaza juve 10 kişi kalmasaydı ya da 4 farkla bizi yenseydi maç sonu okan buruk'tan istifası istenecekti. kapanması mümkün olmayan bir yara açılacaktı. şimdi kıyısından döndüğümüz bu senaryo yaşanmadı diye tüm bu olanların yok sayılıp fenerbahçelilere takımını savunur gibi neredeyse gururlanmalarına anlam veremiyorum. üstüne osimhen neden sevinmedi diye senaryolar üretiliyor. tüm takım zaten önceden sevinip maça çıkmış maçı cebinde görmüş gibiydi. gol atmaya , top oynamaya dair bir hedefleri yok gibiydi. juventus, 5-2 ilk maç galibiyeti ile yükselttikleri egolarını legoya çevirince daha fazla sevinecek yerleri kalmamış olması gayet normaldi.
