2170
yıllar önce okuduğum karamazov kardeşler’de şöyle bir cümle geçiyordu. kendisi bana bunu hatırlatıyor.
“doğrusu insanda utanmak için surat olmalı, seninki kösele mübarek.”
“doğrusu insanda utanmak için surat olmalı, seninki kösele mübarek.”


