4131
kahroluyorum.
burak'a sövmüyorum, selçuk'a giydirmiyorum.
prandelli'ye teneke takmıyorum.
bruma'nın olcan'ın kadroya bile girememesini görüp sağı solu bıçaklamıyorum.
aslında mancini çok iyiydi nasıl yollarız, hikmet karaman gelse bu kadar kötü olmayız gibi gereksiz(belki doğru bile ama gereksiz) yorumlar yapmıyorum.
cebimde 3 kuruş parayı maça harcadım, siz milyonları götürüyorsunuz sikinizde değil hiçbirşey gibi serzenişlerde de bulunmuyorum.
sadece kahroluyorum, hayattan kopuyorum.
işime gücüme konsantre olamıyorum, sevdiklerime iyi ve sevecen davranırken zorlanıyorum çünkü anlayamazlar.
mantıklı mantıksız, analizli analizsiz her yazıyı okuyorum her futbol adamını dinliyorum.
kahrolmasam, umursamasam, "sikerim gaassarıyını ya orospu çocuğu topçular işte abi" (tabiki demiyorum çevremdeki gibi.) diyebilsem gerçekten dert olmaz.
kahroluyorum, dert ediyorum, sanki çocuğunun okul parasını denkleştiremeyen bir baba gibi hep galatasaray'ı düşünüyorum.
hayatım neye dönüşürse dönüşsün, mevkim ne olursa olsun da bu değişmeyecek.
ben yine iş seyahatinde otel odasında sikko bir sopcast'ten burak anderlecht'e o aşağılık golü atınca yatağın üstünde tek başıma çocuklar gibi tepineceğim bağıra çağıra
ben yine dortmund bize 4 çektiğinde üzüntümden göz yaşı dökeceğim.
beni yine kahrolacağım, kara kara düşüneceğim.
burak'a sövmüyorum, selçuk'a giydirmiyorum.
prandelli'ye teneke takmıyorum.
bruma'nın olcan'ın kadroya bile girememesini görüp sağı solu bıçaklamıyorum.
aslında mancini çok iyiydi nasıl yollarız, hikmet karaman gelse bu kadar kötü olmayız gibi gereksiz(belki doğru bile ama gereksiz) yorumlar yapmıyorum.
cebimde 3 kuruş parayı maça harcadım, siz milyonları götürüyorsunuz sikinizde değil hiçbirşey gibi serzenişlerde de bulunmuyorum.
sadece kahroluyorum, hayattan kopuyorum.
işime gücüme konsantre olamıyorum, sevdiklerime iyi ve sevecen davranırken zorlanıyorum çünkü anlayamazlar.
mantıklı mantıksız, analizli analizsiz her yazıyı okuyorum her futbol adamını dinliyorum.
kahrolmasam, umursamasam, "sikerim gaassarıyını ya orospu çocuğu topçular işte abi" (tabiki demiyorum çevremdeki gibi.) diyebilsem gerçekten dert olmaz.
kahroluyorum, dert ediyorum, sanki çocuğunun okul parasını denkleştiremeyen bir baba gibi hep galatasaray'ı düşünüyorum.
hayatım neye dönüşürse dönüşsün, mevkim ne olursa olsun da bu değişmeyecek.
ben yine iş seyahatinde otel odasında sikko bir sopcast'ten burak anderlecht'e o aşağılık golü atınca yatağın üstünde tek başıma çocuklar gibi tepineceğim bağıra çağıra
ben yine dortmund bize 4 çektiğinde üzüntümden göz yaşı dökeceğim.
beni yine kahrolacağım, kara kara düşüneceğim.
