22
içimden çok ama çok küfrettiğim motivasyon. sanki düşman takımıymışız gibi hal ve hareketlerindeki, suratlarındaki o zavallı coşku, manasız inanmışlık ve ilkel sevinçleri görünce hani şampiyonluk, kupalar falan mesele olmasa her maç maksat o kentin mutsuz halkına hayır olsun diye 8-0, 10-0 yenilelim diyeceğim. canımı sıkan, biz şampiyonluk mücadelesi verirken, hiçbir amacı olmayan, tarihi olmayan, tek amacı figüranlık olan bu çer çöp takımlara prim vermek. canımı bundan da fazla sıkan ise aynı takımların yerli ve milli gururumuz beş yıldızlı uzay takımı fenerbahçe'mizi memnun ve tatmin etmek için domalma sırasına girmesi.
23
çok normaldir, en tepede olmak böyle bir şeydir zaten. galatasaray’ın maçlarını sadece türkiye değil bütün dünya izliyor, şampiyonlar ligi scoutları izliyor.
ben futbolcu olsam, galatasaray’a karşı oynasam ben de canımı dişime takarım. nasıl ki şampiyonlar ligi bizim için vitrin maçı, anadolu takımları içinde bir tek galatasaray maçı vitrin maçı. sene içinde oynadıkları en büyük maç. en azından olduğum takımdan galatasaray’a transfer olabilmek için, hocaya kendimi gösterebilmek için elimden geleni de yaparım.
ne istiyoruz yani, herkes fener’e olduğu gibi ahlaksız olsun bize de mi yatsın. bence böyle olması takımımız açısından çok daha iyi. rekabet başarı getirir. bizim lig ve temposu bizi şampiyonlar ligine hazırlamıyor. rakiplerimiz iyi olursa biz daha iyi olmak zorunda kalırız.
bi takım motivasyonlu oynuyor diye ona laf edilmez. adamların işi bu zaten, profesyonel futbol oynamak, maç kazanmak.
burada laf edilmesi gereken bu takımların neden motivasyonla oynadığı değil, başka maçlarda bunun %50’si bile performans göstermediğidir. adamların en büyük vitrin maçı, biz nasıl juventusla oynarken şevkle motivasyonla oynuyoruz, anadolu takımları içinde juventus-liverpool-atletico madrid galatasaray sonuçta.
