21 aralık 2021 adana demirspor galatasaray maçından sonra verdiği demeç sonrası benim kafamda bazı şeyler netleşti. fatih terim ve ekibi, takımdaki sorunları doğru teşhis etmekten çok uzakta. tabii ki en önde gelen sıkıntı, açıklamalara da yansıdığı üzere mental ve psikolojik. teknik heyetin içine düştükleri bu çukurdan çıkabileceklerine dair herhangi bir ümidim kalmadı.
daha 6 ay önceye kadar kendisinin de bir parçası olduğu futbolcu kadrosunu ve ex-takım arkadaşlarını taraftarın önüne atmaktan çekinmedi. bu kendisinin futbolcuyken de içinde bulunduğu düzen adamı ve memur zihniyetinin bir yansıması. açıklamalarında gelişmekten, değişmekten, çalışmaktan bahseden bu zâtın yıllarca çürüyüşüne canlı tanık olduk.
futbol olarak sürekli geriye gidişi ve görünmez adama dönüşmesi zaten kekre bir tat bırakmıştı akıllarda. herhangi bir fiziksel engeli yahut vahim bir sakatlığı olmamasına rağmen fiilî olarak 30-31 yaşında futbolu bırakmıştı. yıllarca galatasaray gibi dünya çapında elit bir kulübün kaptanlığını yapmasına rağmen kişilik olarak da hiç geliştiremedi kendisini. ne saha içinde ne saha dışında karakter koyamadı ortaya. iki lafı bir araya getirip, gözlerin içine bakıp herhangi bir konu hakkında konuşamadı. hep sinik, silik, içine kapanık bir profil çizdi. sanki yaptığı şey, verilen sorumluluklar utanç vericiymiş gibi durdu ekranların karşısında, mikrofonların önünde.
şimdi de kalkmış, saçma sapan bir şekilde cezalı fatih terim'in gölgesinin gücüyle avrupa ligi'nde grup lideri olmuş gencecik futbolcuları taraftarın, medyanın, camianın önüne günah keçisi olarak atıyor. evet, avrupa'daki başarı sizin, ligdeki başarısızlık futbolcuların eseri. xg gibi virüs bir istatistikten bahsedip takımı iyi oynattıklarını söylüyor arsızca. bakalım avrupa'dan elendiğinizde kim kurtaracak sizi?
