kırmızı gördüğümüz 62. dakikadan sonraki süre benim için abartısız koca 1 yıl gibi geldi. ilk yarısında iyi ve istekli oynayıp skor üstünlüğünü de yakaladığımız ve hata şansımızın olmadığı bu maçta 10 kişi kalmamız kabul edilebilecek bir hata değil. her ne kadar sane'nin orada kasti bir hareketi olmasa ve pozisyonun doğası gereği o müdahalede bulunmuş olsa da çok daha dikkatli olmalıydık.
aslında 2. yarının başı zaten belli etmişti görüntüyü. beşiktaş orta sahayı yürüyerek geçmeye başlayıp hem olaitan, hem güney koreli forveti, hem de cerny ile defalarca pozisyona girmişti. o bölümde hiç beklemeden bir tedbir almamız gerekiyordu ama bunu yapana kadar sane'nin kırmızısı geldi.
sonraki bölümde ise maç uğurcan + galatasaray savunması ile beşiktaş arasında geçti. osimhen'in ekmeğini taştan çıkarırcasına gayreti ile girdiğimiz pozisyonlarda da atıp da maçı bitirme şansını yakalayamayınca kalan dakikaları saniye saniye saymak zorunda kaldık.
bunca süre dayanıp tıpkı ligin ilk yarısındaki kadıköy deplasmanında
* olduğu gibi uzatmada gol yeseydik, bırakın şampiyonluk yolunda 2 puan bırakmış olmayı, yaşayacağımız mental çöküşü tahmin bile edemiyorum.
şu an ise müthiş formda olan rakibin sahasından, tertemiz bir galibiyetle ayrılıyor ve önümüze bakmaya devam ediyoruz.
belki puan kaybederiz hayali ve beklentisi ile bu maçı bekleyen fenerbahçeliler'e ve tff yönetimine de tekrardan geçmiş olsun.
özel not:
aslanım uğurcan, sen gerçek bir şampiyonsun.
eline emeğine sağlık.
10 kişi kaldıktan sonra stratejiyi iyi kuran okan hoca'ya, ekibine ve son düdüğe kadar üstün mücadele gösteren bütün takıma helal olsun.
